TAMILI

தமிழி

Mirror – Sylvia Plath : A Poem in 3 versions!

 

Mirror – Sylvia Plath
A Poem in 3 versions.

Persian Translation : Rosa Jamali
Tamil Translation : Gouthama Siddarthan

*************

கண்ணாடி
– சில்வியா பிளாத் 

நான் ஸ்படிகத்தின் துல்லியம் கொண்டவள். முன்அனுமானங்களற்றவள்.
அன்பின் பனிமூட்டமோ, வெறுப்பின் வீச்சமோ இன்றி,
காண்பதையெல்லாம் கபளீகரிப்பவள்.
நான் குரூரி அல்ல. நாற்புறமும் ஒளிரும் கண்களைக் கொண்ட
ஒரு சிறு கடவுளின் கண்.
பெரும்பாலும் நான் எதிர்ச் சுவரில் தியானிக்கிறேன்.
என்  நீண்ட கால நோக்கலில், இளஞ்சிவப்பில், தேமல்கள் கொண்ட அது,
என் இதயத்தின் ஒரு பகுதியாக உணர்கிறது, ஆனால், அதன் கண் சிமிட்டலில்,
முகங்களும் இருளும் கடந்து கடந்து நம்மைப் பிரிக்கின்றன.

இப்போது நான் ஓர் ஏரி. ஒரு பெண் என்னை நோக்கிக் குனிந்து,
தன்னை அறிந்து கொள்ள, எனதாழங்களைத் தேடுகிறாள்
பிறகு, அந்தப் பொய்மைகளிலிருந்து விலகி, தீபம் அல்லது நிலவை நோக்கித் திரும்புகிறாள்.
அவள் திரும்பும் வலசையைக் காண்கிறேன், அது விஸ்வாசத்துடன் பிரதிபலிக்கிறது.
கண்ணீராலும், கரங்களின் கிளர்ச்சியாலும் அவள் எனக்கு பெருமையளிக்கிறாள்.
அவளுக்கு என் நிலை முக்கியமானதென, அனுதினமும் வந்து செல்கிறாள்
ஒவ்வொரு காலையிலும் அவள் முகமே இருளை மாற்றும்
என்னுள் அவள் ஒரு யுவதியாக மூழ்கி முதியவளாய் எழும் அலையடிப்பில்,
நாளுக்கு நாள் எழுகிறது ஒரு பயங்கரமான மீனின் பிரதிபலிப்பு !

(தமிழில் : கௌதம சித்தார்த்தன்) 

******************

Mirror
– Sylvia Plath

I am silver and exact. I have no preconceptions.
Whatever I see I swallow immediately
Just as it is, unmisted by love or dislike.
I am not cruel, only truthful ‚
The eye of a little god, four-cornered.
Most of the time I meditate on the opposite wall.
It is pink, with speckles. I have looked at it so long
I think it is part of my heart. But it flickers.
Faces and darkness separate us over and over.

Now I am a lake. A woman bends over me,
Searching my reaches for what she really is.
Then she turns to those liars, the candles or the moon.
I see her back, and reflect it faithfully.
She rewards me with tears and an agitation of hands.
I am important to her. She comes and goes.
Each morning it is her face that replaces the darkness.
In me she has drowned a young girl, and in me an old woman
Rises toward her day after day, like a terrible fish.

******************

آئینه
شعری از سیلویا پلات
فارسیِ رُزا جمالی

من نقره ام و تیز، بی هیچ لکه ای در ذهن
هر چه را که می بینم بی درنگ می بلعم
همانطور که بوده است،
عشق و نفرت بر آن سایه نیانداخته
من که بی رحم نیستم، تنها به دنبالِ حقیقتم
چشمان خدایی کوچک که گوشه گرفته
بیشتر جایی گرفته ام میان دیوارِ روبرو
صورتی ست اما بی چرک،
که بر آن دیری ست خیره ام
انگار جزئی از قلب من است که سوسو می زند
چهره ها و تاریکی ما را مدام جدا می کنند

حالا دریاچه ام
زنی بر رویم خمیده است
مرا می کاود که خود را بیابد
و بعد به دروغگویی بدل می شود، شمع است یا ماه
پشت اش را می بینم و دقیق بازتاب اش می دهم
مرا با اشک ها و دست های ملتهب اش جایزه می دهد
مهم است برایش، می آید و می رود
هر صبح چهره اش جای تاریکی را می گیرد
در من دختری جوان را و در من زنی پیر را غرقه کرده است
روزها از پی یکدیگر می گذرند
و او به ماهیِ مخوفی بدل شده است.

unnatham

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top