Narcissus’ Old Age – Enrique Lihn


நார்சிஸஸின் முதுமை
–  என்ரிக் லின்

நான் கண்ணாடியில் என்னைப் பார்க்கிறேன், என் முகத்தைகாட்டவில்லை அது.
நான் மறைந்துவிட்டேன் : கண்ணாடியே என் முகம்.
நான் என்னை மறையச் செய்கிறேன்
– இந்த உடைந்த கண்ணாடியில் என்னை அதிகமாகப் பார்த்ததிலிருந்து
என் முகத்தின் அர்த்தத்தை இழந்துவிட்டேன்.
அல்லது, இப்போது அது எனக்கு எல்லையற்றதாகிவிட்டது
அல்லது, எல்லாவற்றையும் போலவே, அதில் எதுவுமில்லை
இரவில் சூரியனைப் போல
மறைந்திருக்கும் ஏதோ ஒன்று, அதை மறைக்கிறது,
உடைந்த கண்ணாடியின் முன் நான் இல்லை.


தமிழில் : கௌதம சித்தார்த்தன்


– Enrique Lihn

Me miro en el espejo y no veo mi rostro
He desaparecido: el espejo es mi rostro.
Me he desaparecido;
porque de tanto verme en este espejo roto
he perdido el sentido de mi rostro
o, de tanto contarlo, se me ha vuelto infinito
o la nada que en él, como en todas las cosas,
se ocultaba, lo oculta,
la nada que está en todo, como el sol en la noche,
y soy mi propia ausencia frente a un espejo roto.


Narcissus’ Old Age
– Enrique Lihn

I look at myself in the mirror and can’t see my face.
I have vanished: the mirror is my face.
I have made myself vanish
– since from seeing myself too much in this broken mirror
I have lost the meaning of my face
or, having counted it so much it is now infinite to me
or the nothingness that in it, like in all things,
was hidden hides it,
the nothingness in everything like the sun in the night,
and I’m my own absence before a broken mirror.

Translated by Judith Filc


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top