TAMILI

தமிழி

Alí Calderón : Poem

 

  • அலி கால்டெரோன்

அவளைத் தொடுங்கள்
கண்ணுக்குத் தெரியாத தொடுதல் அவளது நுண்மைகளைத் திறக்கட்டும்
மேலும் நடுக்கம் அவள் உடல் முழுவதும் ஆழமாகப் பரவட்டும்
தொடும்போது பண்டைய கடவுளான பான்* மீண்டும் பூமிக்கு வருவார்.

அவளை மீண்டும் தொடுங்கள்
விரல் நுனியின் தொடுதல், உள்ளங்கையில் பரவட்டும்
அவளுடைய தோல் ஸ்பரிசம்
அடைய முடியாததையும், இன்னும் பிடிபடாததையும்
உங்களுக்குள் மென்மையாக நெகிழ்த்தட்டும்

அவளை மீண்டும் தொடுங்கள்
அவளுடைய சதை தொடுதலின் தொடக்கநிலையாக இருக்கட்டும்
மெதுவான நெருப்பு முகிழ்ந்து எல்லாவற்றையும் எரிக்கட்டும்
எங்கும் தீப்பிழம்புகளாக உயரட்டும்

அவளை மீண்டும் தொடுங்கள்
அவளது அமைதியான நீரில் நீந்துங்கள்
முதுகின் மௌனத்தில் அவளது பெயரை எழுதுங்கள்
பயணத்தின் ஒவ்வொரு துளியும் அவள் உடலுக்குள் செல்லட்டும்
மீண்டும் ஒரு முறை உலகத்திற்குப் பெயரிடுங்கள்]

அவளை மீண்டும் தொடுங்கள்
வருடலுக்கு அப்பாலான அந்தத் தொடுதல்
காலவர்த்தமானங்கள் கடந்த அவளது துடிப்புக்கு வழிவகுக்கும்
அவளுடைய நரம்புகள் உங்களைச் சுருக்கிடலாம்
சுற்றுப்புறங்களை அழித்துத் தணலலாம்

இப்போது
அவளை இன்னும் ஒரு முறை தொடுங்கள்.

தமிழில் : கௌதம சித்தார்த்தன்

பான் : பண்டைய கிரேக்க மதம் மற்றும் புராணங்களில், சொல்லப்படும் ஆட்டுத்தலை கொண்ட கடவுள். பெரும்பாலும் பாலியலின் கடவுளாகச் சித்தரிக்கப்படும் பான், தனது பாலியல் சக்திகளுக்கு பிரபலமானவர்.

Alí Calderón

Tócala
que un roce inadvertido abra sus poros
y el calosfrío se deslice cuerpo adentro
Sea el tacto el gran dios Pan regresando a la tierra

Tócala otra vez
pero no sientas tus dactilares la palma de la mano
que su piel te envuelva en la tersura
de lo inalcanzado
de lo aún inasible

Tócala otra vez
que su carne sea el umbral de la tangencia
que una lenta ignición se apodere y cubra todo
todo sea incinerado

Tócala otra vez
adéntrate en sus aguas tranquilas
escribe su nombre en el silencio de su espalda
que cada recorrido por su cuerpo
sea nombrar el mundo nuevamente

Tócala otra vez
que trascienda la caricia ese contacto
y cedan el tiempo y la materia ante su pulso
que sus nervios los tuyos la vorágine
devasten el entorno lo calcinen

Ahora
tócala otra vez.

 

Alí Calderón

Touch her
may an unseen touch open her pores
and may the shiver spread deep throughout her body
May touch be the great god Pan come back to earth

Touch her again
but don’t let your fingertips feel the palm
let her skin wrap you in the smoothness
of what can’t be reached
of what is still elusive

Touch her again
let her flesh be the threshold of touch
let a slow fire take hold and cover everything
may everything go up in flames

Touch her again
move into her calm waters
write her name in the silence of her back
may each journey through her body
be the naming of the world once more

Touch her again
so that that touch goes beyond caress
and time and matter give way to her pulse
may her nerves may yours may the vortex
destroy the surroundings may they scorch them

Now
touch her one more time.

Translated by Jeremy Padden

 

Alí Calderón was born in 1982 in Mexico City. He is a professor at the Universidad Autónoma de Puebla, the director of the Mexico City International Poetry Festival, and the co-founder and editor of the electronic literary magazine Círculo de Poesía.

Calderón’s poetry mixes linguistic and poetic registers. Words and phrases may be taken from medical and scientific discourse or from Old Spanish, Occitan, Italian, and French to be substituted for Spanish. No one book develops a consistent style. Instead, each cycles through poems that align themselves with various and contradictory schools: simple, paired-down conversational poetry at one extreme and the Latin American Neo-Baroque at the other.

More than mere aesthetic eclecticism, this mixing has to do with a stance towards poetic discourse in the modern world. Though parody is one motive, there are others. For example, a certain kind of American experience is expressed. The poem ‘Mexican Democracy’ weaves together contemporary headline news of cartel violence with accounts of Aztec sacrifices taken from sixteenth century chronicles. This layering of language shows how the colonial world seems to lie just under the surface of contemporary life. Alternatively, it serves as witness to the way technology fragments the world. In one poem, Calderon layers Pizarro’s search for El Dorado with interactions on social media; in another, emails and text messages interrupt a visit to Beatrice’s grave.

Calderón is decidedly cosmopolitan. Travel throughout the Americas, the Middle East, Western and Eastern Europe figure in all of his poetry collections. In much the same way, his essays on poetics draw from contemporary American (Spanish, English, and Portuguese), European, and Asian poetry, philosophy, and linguistics. This cosmopolitanism is also seen in his work as an anthologist who tries to highlight contemporary Mexican and Latin American poetry to the world and bring contemporary international poetry to Mexico and Latin America.

unnatham

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top