TAMILI

தமிழி

Translating kuxlejal in Ab’ya Yala in Four Mesoamerican Poets : Paul M. Worley

Translating kuxlejal in Ab’ya Yala in Four Mesoamerican Poets
By Paul M. Worley
Translated into Tamil by : Gouthama Siddarthan

நான்கு மெசோஅமெரிக்க கவிஞர்களை முன்வைத்து அபியா யலாவில் kuxlejal – ஐ மொழிபெயர்ப்பது சம்பந்தமாக..
– பால் எம். வோர்லி
தமிழில் : கௌதம சித்தார்த்தன்

கண்ணே,
நம் நாடுகள் கைகோர்த்து நடக்கின்றன
இறுகப் பற்றியபடி
உண்மையில் அவர்கள் வெவ்வேறு அமெரிக்காவில் உள்ளனர்.
– சாரி குமெட்டா, தமிழில் : கௌதம சித்தார்த்தன்

Pedrito,
our countries walk hand-in-hand
and haven’t let go
despite the fact they are in different Américas.
-Chary Gumeta, translated into English by Paul M. Worley

Pedrito,
nuestros países van de la mano
y no se han soltado
a pesar de encontrarse en diferentes Américas.
-Chary Gumeta

Pedrito,
ri atinamit rik’in ri wichin kichapon el kiq’a’
k’a majun kisq’opin ta kin
man okinëq tac hi k’iy b’ey kikojolil chupam re Ab’ya Yala.
-Chary Gumeta, translated into Kaqchiquel by Negma Janeth Coy Pichiya

பூர்வகுடி மரபு சார்ந்த இலக்கியங்களை ஆங்கிலம் போன்ற மொழிகளில் மொழிபெயர்ப்பது அரிதாகவே செய்யப்படுகிறது, உதாரணமாக, “இருமொழி” பூர்வகுடி நூல்களைப் பொறுத்தவரை, அந்த எழுத்தாளர்களே தங்களது மற்றும் ஸ்பானிஷ் மொழி எழுத்து இரண்டையும் உருவாக்க முனைகிறார்கள். யுகாடெக் மாயா கவிஞர் வால்டெமர் நோ ட்செக் (2017) – ன் கவிதை பற்றிய எனது சமீபத்திய கட்டுரையில் நான் கூறுகையில், இந்த இருமொழி படைப்புகளில் ஒருவர் காணும் மாறுபட்ட எழுத்துக்கள் ஸ்பானிஷ் மொழியில் அதன் உரையை படித்தால், பூர்வகுடி மொழி, அல்லது இந்த இரண்டு மொழிகளிலும் பல்வேறு மாறுபட்ட வாசிப்புகளுக்கு இட்டுச் செல்லும். என் பார்வையில், குவாதமாலா இலக்கிய விமர்சகர், ஆர்ட்டுரோ அரியாஸ் (2017, 35) இந்த இலக்கிய உற்பத்தியை இரண்டு சுயாதீனமான இருப்புக்களைக் கொண்ட ஒரு வகையான “டிரான்ஸ்கிரேஷன்” என்று நாம் நினைக்கலாம் என்று  வாதிடும்போது, மிகவும் சரியானது. உண்மையில், மெக்ஸிகோவில் உள்ள பழங்குடி எழுத்தாளர்களிடையே ஒரு பொதுவான புகார் என்னவென்றால், இருமொழி வெளியீடு என்பது வழக்கமாக உள்ளது, அதாவது, அவர்களின் ஒருமொழியில் எழுதும் மெஸ்டிசோ சகாக்களுடன் ஒப்பிடும்போது, அவர்கள் தங்கள் மூதாதையர் மொழியில் ஒரு எழுத்தாளராகவும்,ஸ்பானிஷ் மொழியில் மொழிபெயர்ப்பாளராகவும் இருக்க வேண்டும் என்ற இரட்டை வேலைகளில் தங்களை ஈடுபடுத்திக் கொள்ள வேண்டும். ஆங்கிலத்தில் அல்லது வேறு எந்த மூன்றாம் மொழியிலும், இலக்கு மொழியின் மூலம் இந்த டிரான்ஸ்-கிரியேட்டிவ் செயல்முறைகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதில் சிக்கல் ஒன்றாகும். ஆங்கிலம் மற்றும் ஸ்பானிஷ் முழுவதும் இந்த எழுத்தோட்டத்தை ஒருவர் வெற்றிகரமாக வழங்கினாலும், இந்த மொழியியல் உறவுக்குள் பூர்வீக மொழி எங்கே பொருந்துகிறது? இந்த நூல்களைப் பார்க்க வாசகரை வெற்றிகரமாக வழிநடத்த முடியுமா அல்லது அவை ஆசிரியரின் இன-மொழியியல் அடையாளத்தைக் குறிக்கும் பொருள்களைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை என்று கண்டிக்கப்படுகிறதா?

இந்தக் கேள்விகளுக்கு இங்கே பதிலளிக்க முயற்சிப்பதற்குப் பதிலாக, இந்த நூல்களின் குழுவில் மொழிபெயர்ப்பின் தருணங்களைப் புரிந்துகொள்ள அவர்கள் ஒரு பின்னணியாக பணியாற்ற முடியும் என்று நம்புகிறேன். குறிப்பாக, அவற்றில் ஒரு வகையான மாற்று மொழிபெயர்ப்பை நான் வலியுறுத்த விரும்புகிறேன், இந்த ஆசிரியர்கள் அந்தந்த இலக்கிய உற்பத்தியில் பயன்படுத்திக் கொள்ளும் செயல்முறைகள் மற்றும் அதில் அவர்கள் பழங்குடியினர் அல்லாத உலகத்தை தங்கள் சொற்களில் மொழிபெயர்க்கிறார்கள். அவ்வாறு செய்யும்போது, அவை இந்த உலகங்களுக்கிடையில் அதிகாரத்தின் இயக்கவியலைத் திருப்பி, மேற்கு மற்றும் நவீனத்துவம் மற்றும் நாகரிகத்தின் திட்டங்கள் என்று அழைக்கப்படுவதை கேள்விக்குள்ளாக்குகின்றன. இந்த அணுகுமுறைக்கான எனது உத்வேகம் கொலம்பிய எழுத்தாளர் மிகுவல் ரோச்சா விவாஸ் எழுதியுள்ள விமர்சன நூல் மற்றும் அவரது “பூர்விக தரிசனங்கள்” (visiones de cabeza)  என்ற கருத்துக்களிலிருந்தும் வருகிறது, மேலும், இந்த கட்டுரையின் ஆரம்பத்தில் மேற்கோள் காட்டப்பட்ட கவிதையிலிருந்தும் வருகிறது. கச்சிகல் (Kaqchikel) மொழிப் பதிப்பை வாசகர் எப்படி எடுத்துக் கொள்கிறார்?  வாசகர் இதை புரிந்துகொள்ள முடியாத கடிதங்களின் தொடராகப் பார்க்கிறாரா, அல்லது அதை வேறு வழியில் படிக்க முயற்சித்தாரா? நெக்மா கோயின் மொழிபெயர்ப்பு வெறுமனே மொழியியல் அல்ல என்பதையும், காலனித்துவ நிலம் சார்ந்த கருத்துக்கள் எவ்வாறு அழைக்கப்படுகின்றன, பெயரிடப்படுகின்றன, நியமிக்கப்படுகின்றன, தீர்மானிக்கப்படுகின்றன என்பதை உள்ளடக்கியது என்பதை வாசகர்கள் அவதானிக்கிறார்களா?

இந்த கவிதைகளை ஒன்றிணைக்கும் விஷயங்களில்,  அவை அனைத்தும் மெசோஅமெரிக்காவில் தோன்றியவை என்பதைத் தவிர, பூர்வ குடி உலகங்கள் எவ்வாறு மேற்கு நாடுகளுக்கு தங்களை விளக்குகின்றன, சவால் விடுகின்றன, மொழிபெயர்க்கின்றன என்பதைக் காண்பிக்கும் வழியாகும். இந்த உலகங்கள் நிலையான மற்றும் மீளமுடியாத தொடர்பு, உரையாடல் மற்றும் போராட்டத்தின் செயல்முறைகளில் உள்ளன, பழங்குடியின மக்கள் தங்கள் சொந்த மொழிகளின் கண்ணோட்டங்கள் மற்றும் வகைகளிலிருந்து, பழங்குடியினர் அல்லாதவர்கள் மொழிபெயர்க்கிறார்கள். மிக்சே எழுத்தாளர் யஸ்னயா எலெனா அகுய்லர் கில் (2017, 35)  “அதுவும் நல்லது” என்று வரவேற்கிறார். உதாரணமாக, இங்குள்ள சியாபனேகன் மாயா கவிஞர்களின் பூர்வீக மொழி கவிதைகளில் “kuxlejal” என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துவதில், ஜோட்ஸில் எழுத்தாளர் ரூபர்டா வாஸ்குவேஸ் பாடிஸ்டா மற்றும் செல்டல் எழுத்தாளர் அட்ரியானா லோபஸ். பாடிஸ்டா வாஸ்குவேஸின் கவிதைகளில் kuxlejal மூன்று முறை தோன்றும், ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட கருத்து ஒருமொழி வாசகருக்கு சற்று வித்தியாசமானதாகப் போய்ச் சேரும். கக்ஸ்லெஜல் என்பது “வம்சாவளியினர்”  “படபடப்பு”  “எம்பிராய்டரி இயந்திரங்கள்”   “குப்பை பெண்” “வரலாறு” ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையது.  இந்தச் சொல் லோபஸின் கவிதைகளில் நான்கு முறை, கடல் நத்தையின் சாயத்தில் ‘வாழ்க்கை ’, ‘ வரலாறுகள் ’ மற்றும், சுழல் கனவுகளில் ’இருத்தல்’, பாரம்பரிய ஆடைகளில்  ‘வாழ்க்கை ’எனத் தோன்றுகிறது. இந்த கவிதைகளில் கடந்த கால, நிகழ்கால மற்றும் எதிர்கால வாழ்க்கையின் பல அம்சங்களுடன் தொடர்புடைய ஒரு வார்த்தையான kuxlejal – ல் இருந்து நாம் யோசிக்கும்போது, இருத்தல் மற்றும் இருப்பைப் பற்றிய நமது உணர்வுக்கு என்ன நடக்கும்? பழங்குடியினரல்லாத மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் மொழிபெயர்க்கும்போது, kuxlejal என்பது யார் அல்லது என்ன?.  தற்செயலாக இங்குள்ள கவிதைகள் நெசவு, எம்பிராய்டரி மற்றும் மட்பாண்டங்கள் போன்ற தகவல்தொடர்பு நடைமுறைகளின் பின்னணியில் மூதாதையர் அறிவைப் பரப்புவதைக் கையாளுகின்றன, வெளி நபர்கள் எளிய கைவினைப்பொருட்கள் என்று கேலி செய்கின்றனர். இங்கே இந்த கவிஞர்கள் இந்த மற்ற இலக்கிய நடைமுறைகளை நமக்கு அகரவரிசை மொழியில் மொழிபெயர்க்கிறார்கள்.

நான் டோட்டோனக்குகளைப் பற்றிப் பேசவில்லை, எனவே மானுவல் எஸ்பினோசா சைனோஸின் கவிதைகளில் மொழிபெயர்ப்பின் தலைப்பை அவரது மூதாதையர் பிரதேசத்தில் பூமியுடனான தொடர்பு மூலம் அணுகுகிறேன். நிலத்தை தொலைந்துபோன இடமாகப் பேசுவது, பாரம்பரியமாக அதைப் படிக்கத் தெரிந்தவர்களுக்கு அது சம்பந்தப்பட்ட நுட்பத்தை வைத்திருக்கிறது என்பதை ஒரே நேரத்தில் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுவதாகும். எனவே நில இழப்பு என்பது அதனுடன் இணைக்கப்பட்ட நடைமுறைகளின் இழப்பைக் குறிக்கிறது, இது நிலத்திற்கும், கடந்த, நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்கால மனிதர்களுக்கும் அர்த்தம் தருகிறது. நிச்சயமாக, அபியா யலா என்பது பழங்குடியினர் அல்லாத மக்கள் வசிக்கும் அதே நிலம். சைனோஸ் இங்கே நமக்கு முன்வைக்கும் இந்த பிரதேசத்தின் மறு மொழிபெயர்ப்புடன் உரையாடினால் என்ன ஆகும்? இந்த நிலங்களில் இது kuxlejal – ன் (வரலாறு / வாழ்க்கை / இருப்பு / கடந்த / நிகழ்காலம் / எதிர்காலம் என புரிந்து கொள்ளப்பட்ட) மற்றொரு வடிவமா? மாயா-கிச்சே எழுத்தாளரான  மானுவல் ஜாக் புக்கப்பின் கவிதைப் படைப்பை நாம் இதேபோல் பார்க்கலாம். நகர்ப்புற மற்றும் பெருமை கொண்ட மாயா இளைஞரான கவிஞர் தனது படைப்புகளின் மூலம் பழங்குடி குழுக்களின் உறுப்பினர்களுக்கு அடிக்கடி மறுக்கப்பட்ட அகநிலைகளை மீட்டெடுக்கிறார். சைனோஸ் பூமியுடனான ஒரு சடங்கு தொடர்பை அளிக்கும்போது, ஜாக், சித்திரவதை, அழுக்கு, சிற்றின்பம், ஒளிரும் சூழலின் பின்னணியில் உயர்த்துகிறார். நகரத்தின் காலம் – இடத்துடன் உரையாடவும், அவர் முன்வைக்கும் மாறுபட்ட கண்ணோட்டத்தில் அதைப் புரிந்துகொள்ளவும் அவர் நம்மை அழைக்கிறார். ஒரு விதத்தில், இந்த இடைவெளிகளில் கூட “ kuxlejal” என்ற சொல்  அதன் வாழ்க்கை மற்றும் வரலாறு போன்ற அர்த்தங்களில் எப்படி இருக்கிறது என்பதையும், வெவ்வேறு “அமெரிக்காக்களில்” நாம் ஒருவரை ஒருவர் சந்திக்கும் போது இவை ஒரே நேரத்தில் “அபியா யலா” என்பதையும் காட்டுகின்றது.

மேற்கோள் நூல்கள்:

Aguilar Gil, Yásnaya Elena. 2017. “Ëëtes, atom. Algunos apuntes sobre la identidad indígena.” Revista de la Universidad de Mexico, September 2017, 17–23.

Arias, Arturo. 2017. Recovering Lost Footprints: Contemporary Maya Narratives. New York: SUNY Press.

Worley, Paul M. 2017. “Máseual excluido / Indio permitido: Neoliberal Translation in Waldemar Noh Tzec.” Latin American and Caribbean Ethnic Studies 12 (3): 290–314.

Paul M. Worley is Associate Professor of Global Literature at Western Carolina University. He is the author of Telling and Being Told: Storytelling and Cultural Control in Contemporary Yucatec Maya Literatures (2013; oral performances recorded as part of this book project are available at tsikbalichmaya.org), and with Rita M. Palacios is co-author of the forthcoming Unwriting Maya Literature: Ts’íib as Recorded Knowledge (2019). He is a Fulbright Scholar, and 2018 winner of the Sturgis Leavitt Award from the Southeastern Council on Latin American Studies. In addition to his academic work, he has translated selected works by Indigenous authors such as Hubert Malina, Adriana López, and Ruperta Bautista, serves as editor-at-large for México for the journal of world literature in English translation, Asymptote, and as poetry editor for the North Dakota Quarterly.

பால் எம். வோர்லி (Paul M. Worley) மேற்கு கரோலினா பல்கலைக்கழகத்தில் உலகளாவிய இலக்கியத்தின் இணைப் பேராசிரியராக உள்ளார். “Telling and Being Told: Storytelling and Cultural Control in Contemporary Yucatec Maya Literatures” என்ற இவருடைய நூல் மாயா இலக்கியங்களை அறிமுகப்படுத்தும் முக்கியமான நூல் (இந்த புத்தகத் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக பதிவுசெய்யப்பட்ட வாய்வழி நிகழ்ச்சிகள் tsikbalichmaya.org இல் கிடைக்கின்றன), மற்றும் ரீட்டா எம். பலாசியோஸுடன் இணைந்து வெளிவரவிருக்கும் “Unwriting Maya Literature: Ts’íib as Recorded Knowledge”. நூலின் இணை ஆசிரியர். மற்றும் லத்தீன் அமெரிக்க ஆய்வுகள் குறித்த தென்கிழக்கு கவுன்சிலின் Sturgis Leavitt (2018) விருதை வென்றவர். பழங்குடி எழுத்தாளர்களின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட படைப்புகளை அவர் மொழிபெயர்த்துள்ளார், Asymptote இலக்கிய இதழின் மெக்ஸிகோவிற்கான ஆசிரியராகப் பணியாற்றுகிறார்.

Latinamerican Literature today இதழில் வெளிவந்திருக்கும் கட்டுரையின் தமிழ் மொழியாக்கம். இதழுக்கு நன்றி!

Courtesy Source : Latinamerican Literature today

unnatham

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top